Home » Interview Ella van Drumpt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ELLA VAN DRUMPT

 

De op 14 Augustus 1957 in Bergen te Limburg geboren Ella van Drumpt studeerde in 1984 af aan de Toneelschool in Maastricht. In 1984 en 1985 was ze te zien in de toneelstukken Hotel in Kopenhagen, Dona Rosita of De taal der bloemen, Soria-Moria en Kinderen van een mindere god. Ella had in 1986 een rol in de miniserie ‘Het wassende water’. In 1987 was ze te bewonderen in de theaterproductie Beckett 1 en in de film ‘Havinck’. Ella was in 1988 en 1989 te zien in de toneelstukken Trakteren, Beckett 3 en Spoken in de kast. In 1990 vertolkte ze de rol van Kiki in de film ‘De gulle minnaar’ en had ze een rol in de theaterproductie Lange dagreis naar de nacht. Ella was in 1991 te zien in de miniserie ‘De zomer van ‘45’en het toneelstuk Burgermansbruiloft. In 1992 had ze een rol in de theaterproductie Een vrouw. Ella was vanaf 1996 gedurende twee seizoenen te zien als Alex de Hondt in de tv-serie “Fort Alpha”. Ook was ze in datzelfde jaar te bewonderen als Yvonne in de tv-film ‘Off Mineur’. Ella had in 1997 een rol in het toneelstuk Nora. In 1999 was ze gedurende twee seizoenen te zien als Henny in de tv-serie “Blauw blauw”. Ella speelde in datzelfde jaar de rol van Rianne Boonzaaier in de tv-film ‘Dat is nooit mijn naam geweest’. In 2001 en 2002 had ze rollen in de theaterproducties Het huis van Bernarda Alba, King Lear en Orkaan. Ella was vanaf 2003 gedurende twee seizoenen te zien als Jeanette van Wely in de tv-serie “Bergen Binnen”. Ook had ze in dat jaar rollen in de film ‘SuperTex’ en het toneelstuk Ruis. Ella was tussen 2006 en 2008 te zien in de theaterproducties Memphisto, Het recht op fatsoen en De Batavia. Samen met Marieke van Leeuwen en Annemarie Prins bewerkte ze de voorstelling Het recht op fatsoen. Ella had in 2010 rollen in de miniserie ‘Annie MG’, de film ‘First Mission’ en het toneelstuk In wankel evenwicht. In 2016 was ze te zien in de theaterproductie Bint en in 2018 in het toneelstuk Van de koele meren des doods. Ella had rollen in de korte film ‘Naarden Vestiging’ en de korte tv-films ‘Tralievader’ en ‘Vrijdag de 14e – Van huis uit’. Gastrollen had ze in tv-series als “Herenstraat 10”, “Medisch Centrum West”, “Ha die Pa!”, “Suite 215”, “Pleidooi”, “Mus”, “Coverstory”, “De Sylvia Millecam Show”, “Unit 13”, “Duidelijke taal!”, “Over de liefde”, “De aanklacht”, “Echt waar”, “Russen”, “Flikken Maastricht” en “Familie Kruys”. Perry van Moov.nl ging in gesprek met de zeer vriendelijke Ella van Drumpt vanwege een interview voor de internetsite.

 

001.Wat is je favoriete CD?

       Mijn favoriete CD is ‘Irish heartbeat’ van Van Morrison & the Chieftains.

002.Wat is je favoriete nummer en wanneer zet je deze het liefst op?

       In de auto en tijdens huishoudelijke klussen zet ik graag lekker hard het nummer “Irish Heartbeat” van Van Morrison & the Chieftains op.

003.Draai je wel eens muziek vlak voor de opnames en/of optredens?

       Soms doe ik dat wel. Dan heb ik een nummer in mijn hoofd waar ik blij, rustig, of verdrietig van word. Dat werkt voor mij dan heel goed!

004.Hoe belangrijk is muziek in je privéleven?

       Muziek is heel belangrijk voor mij. Toch zou ik best twee weken zonder, denk ik. Maar ná die weken, dan gaat de muziek weer heerlijk hard aan!

005.Wie is je favoriete zanger/zangeres en/of groep? 

       Mijn favoriete zanger is Van Morrison, terwijl mijn lievelingsgroep The Doors is.

006.Met wie zou je wel eens een duet willen zingen?  

       In dat geval zou ik gaan voor Mick Jagger. De zanger van de groep The Rolling Stones.

007.Wat is je favoriete sport? En beoefen je zelf ook een sport?

       Naar tenniswedstrijden kijk ik graag. Ook vind ik het leuk om zelf aan tennis te doen als ik tijd heb.

008.Je acteert in tv-series (“Bergen Binnen” uit 2003), films (‘De gulle minnaar’ uit 1990), doet toneel (Dona Rosita of De taal der bloemen uit

       1984) en bewerkt voor theater (Het recht op fatsoen uit 2007 samen met Marieke van Leeuwen & Annemarie Prins). Als je uit al je

       werkzaamheden een keuze moest maken die je het allerliefst doet, wat zou dit dan worden?

       Het allerliefst maak ik geen keuzes en combineer ik alles. Maar als ik toch een keuze zou moeten maken, dan ga ik voor maken werken bij de tv-

       series “Fort Alpha” uit 1996, “Blauw blauw” uit 1999 en “Bergen Binnen” uit 2003. Alle drie deze tv-series liepen toevallig ieder twee seizoenen.

       Continu met een vaste groep mensen samenwerken voor een paar jaar en je rol ook nog meer je eigen kunnen maken is erg prettig. Bij een

       toneelstuk is dat ook wel zo, maar dan is de speelperiode vaak veel korter. Dus als ik een keuze moet maken, dan word het een rol in een tv-serie die

       enige tijd loopt.

009.Je hoort wel een dat ieder personage dat een acteur of actrice speelt iets van zichzelf bevat. Kan je zowel een overeenkomst als groot

       verschil noemen qua karaktereigenschap tussen je zelf en Alex de Hondt uit “Fort Alpha” van 1996 en Henny uit “Blauw blauw” van 1999?

       Daar ben ik het wel mee eens. Al zijn allebei de dames mijn absolute tegenpolen. Alex is nog wat meer een tegenpool van mij dan Henny. Alex zit

       wel ergens in mij en dat vergroot ik dan uit, maar een overeenkomst met haar te noemen vind ik erg lastig. Henny en ik zijn allebei een no-nonsense

       vrouw. Oftewel, we houden niet van flauwekul. Beiden dames zouden wel tot mijn eigen vriendinnenkring kunnen behoren. Bij Alex zou ik zelfs te

       raden gaan als ik met een probleem zit.

010.Op welk moment uit je carrière ben je tot nu toe het meest trots en/of bewaar je de beste herinneringen?

       Mijn rol als Magdalena in het toneelstuk Het huis van Bernarda Alba uit 2001 van Het Nationale Toneel springt er wel uit. Het had een goed script,

       een goede regisseur in de persoon van Johan Doesburg en goede actrices zoals Anne Wil Blankers en Pleuni Touw. In dit stuk speelde enkel

       vrouwen mee. Maar ook heb ik erg goede herinneringen aan mijn jarenlange samenwerking met actrice en regisseuse Annemarie Prins (Annie M.G.

       Schmidt in de miniserie ‘Annie MG’ uit 2010, red.). Zo heeft Annemarie mij door de jaren heen geregisseerd in de toneelstukken Beckett 1 uit 1987,

       Beckett 3 uit 1988, Spoken in de kast uit 1989, Een vrouw uit 1992 en Het recht op fatsoen en 2007.

011.In 1900 verscheen van ‘Van de koele meren des doods’ de roman, in 1982 de film en in 2018 het toneelstuk. Wat heb je zelf met de roman

       en film?

       De roman heb ik wel eens geprobeerd om te lezen, maar daar is gewoon geen doorkomen aan. Er staan geen dialogen in het boek. Dus de

       voorstelling was daarom herschreven door regisseur Ger Thijs. Vroeger heb ik de film al wel eens gezien. Toen we met de repetities begonnen

       hebben we het ook nog eens met de hele cast bekeken. Maar de film is zo gedateerd. Dat zou nu voor het toneelstuk niet werken en dat moesten we

       dus een beetje aanpassen. In de voorstelling was ik de hele tijd op het podium en was min of meer de ogen van het publiek. Ik kon een non zijn, een

       engel of nog iets anders. Het was bewust gekozen om mijn rol zo neer te zetten. Zodoende kon het publiek zelf bepalen wat ze in mij zouden zien. In

       onze voorstelling speelde Hanne Arendzen een geweldige Hedwig Marga de Fontayne. Het hele stuk draaide om haar. De rest van de cast bood

       natuurlijk wel prima tegenspel. Hanne speelde haar rol totaal anders dan Renée Soutendijk het deed in de film destijds.

012.Als je geen actrice was geworden, welk beroep had je dan wel wat geleken: koerierster (zoals met een gastrol in “Herenstraat 10” uit 1983),

       secretaresse (zoals in ‘Havinck’ uit 1987), dokter (zoals met gastrollen in Ha die Pa!” uit 1992 en “Russen” uit 2002), schooldirectrice (zoals

       in “Fort Alpha” uit 1996) of politie-inspecteur & chef (zoals in “Blauw blauw” uit 1999)?

       Dan zou ik gaan voor directrice van een school zoals in “Fort Alpha” of dokter zoals mijn gastrollen in de tv-series “Ha die Pa!” en “Russen”. Ik vind

       het prettig om de illusie te hebben een baan zo in te richten zoals ik denk dat goed is. De baan van directrice staat denk ik wel dichtbij mij. Mijn drie

       dochters heb ik opgevoed en als directrice van een school moet je kinderen ook opvoeden.

013.Wat kunnen we op showbizzgebied in de toekomst nog van je verwachten?

       Er staan wel wat dingen in de planning, maar hier mag ik helaas nog niets over vertellen.

 

Interview: Perry Krootjes