Home » Interview Maartje van de Wetering
2a3314f6-8ae4-428f-8bdc-6925e8c93f70.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MAARTJE VAN DE WETERING

 

De op 5 November 1985 in ’s-Hertogenbosch te Noord-Brabant geboren Maartje van de Wetering maakte in 2007 haar debuut op tv met een gastrol in de tv-serie “De co-assistant” en debuteerde met de voorstelling De Gebroeders Leeuwenhart in het theater. In 2008 studeerde ze af aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie en had een aandeel in de film ‘Zomerhitte’. Van 2009 tot en met 2015 hoorde Maartje tot de vaste kern spelers bij het NNT (Noord Nederlands Toneel) in Groningen. Haar eerste productie hier was Medea. Datzelfde jaar had Maartje ook rollen in de tv-film ‘Taartman’ en de film ‘Het leven uit een dag’. In 2010 speelde ze in de theaterstukken Elf Minuten, Zina neemt de Wijk en Alice in Wonderland, de miniserie ‘Annie MG’ en de tv-film ‘Kofte’. Maartje was in 2011 en 2012 te zien in de voorstellingen Teiresias, Salome, Kerstspecial, Don Juan en Hamlet. In 2013 had ze rollen in de film ‘Daglicht’ en de producties Misdaad & Straf, Crash en Fellini. Sinds 2014 is Maartje in een belangrijke bijrol als Meike te zien in de tv-serie “Celblok H”, terwijl ze ook rollen had in de theaterstukken Oresteia, Voor Eeuwig en Veel drukte om niets. In 2015 speelde Maartje een rol in de voorstelling Much Ado About Nothing, een coproductie van het NNT en het Amsterdamse Bostheater. Ook was ze dat jaar te zien als Remy in de film ‘Mannenharten 2’. In de zeven jaar dat Maartje al in toneelstukken te zien is, heeft ze 18 producties gedaan. Hiervan speelde Maartje er zestien bij het NNT. Net als haar debuutvoorstelling uit 2007, behoorde ook de productie Midzomernachtsdroom uit 2009 niet tot het repertoire van het NNT. Naast haar werkzaamheden als actrice, is Maartje ook actief als zangeres. Gastrollen had ze in tv-series als “Flow”, “Shouf shouf!”, “Divorce” en “Noord Zuid”. Perry van Moov.nl sprak de zeer vriendelijke en goedlachse Maartje van de Wetering vanwege een interview voor de internetsite in een restaurant in Amsterdam.

 

001.Wat is je favoriete CD en waarom?

       Mijn favoriete CD is ‘Forever changes’ van de Amerikaanse psychedelische (geest-openbarend) rockband Love. Het

       album is uit 1967 en dus al wat oud. In Nederland is de band nooit heel bekend geworden. Vorig jaar liet een vriend uit

       New York me ernaar luisteren toen ik daar was. Sindsdien heb ik die plaat grijsgedraaid. Het herinnert me aan de

       geweldige tijd die ik daar in New York had. De melodieën zijn prachtig en de arrangementen schitterend met veel blazers

       en strijkers. Heel verrassend. Ontroerend. Ik had nog nooit zoiets gehoord.
002.Wat is je favoriete nummer en wanneer zet je deze het liefst op?

       Ik heb verschillende lievelingsnummers uit verschillende genres en voor verschillende momenten, maar als ik er één

       moet kiezen is dat “A Case of You” van Joni Mitchell. Dat is een prachtig liedje over hoe onvoorwaardelijk je van

       iemand kan houden, ook als de liefde niet vanzelf gaat. De melodie is heel erg mooi. De tekst raakt me enorm. Elke keer

       als ik het nummer hoor moet ik huilen.
003.Draai je wel eens muziek vlak voor de opnames en/of optredens?

       Voor opnames heb ik het nog niet gebruikt, maar voor voorstellingen zeker wel. Dan wordt het onderdeel van mijn

       voorbereidingsritueel. Per voorstelling zijn dat andere nummers, omdat elke voorstelling anders is en een ander gevoel

       oproept. Voor de voorstelling Much Ado About Nothing die ik in 2015 heb gespeelt, draaide ik veel de nummers

       “Uptown funk” van Bruno Mars (de artiestennaam van Peter Hernandez, red.) en “Let’s Go Crazy” van Prince and the

       Revolution. Dat was een nogal fysiek zware voorstelling en soms was het ook best wel koud zo 's avonds in het bos. Ik

       zette dan deze nummers op en dan ging ik lekker dansen backstage, als warming-up. Na deze swingende nummers was ik

       er helemaal klaar voor.

004.Hoe belangrijk is muziek in je privé-leven?

       Muziek is heel belangrijk in mijn privé-leven. Eigenlijk heb ik op het moment veel te weinig tijd om echt goed naar

       muziek te luisteren en nieuwe dingen te ontdekken. Zonder muziek zou ik niet kunnen. Vakantie is juist de tijd om veel

       naar muziek te luisteren. Heerlijk muziek op in de auto en heel hard meezingen tijdens het rijden.

005.Wie is je favoriete zanger/zangeres en/of groep?

       Voor mij is de ultieme artiest Prince. Die man is zo ongelooflijk getalenteerd. Hij kan fantastisch zingen, bespeelt

       honderd verschillende instrumenten, schrijft alles zelf en kan ook eens nog dansen. Ik heb hem één keer live gezien in

       Ahoy. Dat was het meest fantastische concert dat ik ooit heb gezien. Niemand kan aan hem tippen. Muziek stroomt

       gewoon door z'n aderen.
0
06.Met wie zou je wel eens een duet willen zingen?

       Met Frank Sinatra. Heerlijk al die oude Amerikaanse liedjes. Nummers als “Fly Me To The Moon”, “I’ve Got a Crush on

       You” en “You Make Me Feel So Young”. Met een hele, dikke big band erachter. De Count Basie band met wie Frank

       Sinatra vaak optrad. Maar ja, hij is in 1998 overleden. Dus dit zal altijd een droom blijven.

007.Wat is je favoriete sport? En beoefen je zelf ook een sport?

       Eigenlijk ben ik helemaal geen sportfanaat. Zelf heb ik zestien jaar lang aan klassiek ballet gedaan, maar dat beschouw ik

       niet echt als een sport. Ik zou wel heel graag eens in Amerika een keer een echte honkbalwedstrijd mee willen maken.

       Dat lijkt me een geweldige ervaring. Eén keer heb ik in de Amsterdam Arena een voetbalwedstrijd gezien, maar dat vond

       ik heel saai. We zaten zo hoog dat je niet kon zien wat er gebeurde en ik miste de stem van Jack van Gelder om het een

       beetje spannend te maken.
008.Je acteert in tv-series (“Celblok H”), films (‘Daglicht’ uit 2013), doet theater (Alice in Wonderland uit 2010) en

       bent zangeres. Als je uit al je werkzaamheden uit je carrière een keuze moet maken die je het allerliefst doet, wat

       zou dit dan worden?

       Heel graag zou ik eens een rol in een Sondheim-musical willen spelen. Ook wil ik me als zangeres ontwikkelen, al ben ik

       daar nog erg zoekend naar. De afwisseling vind ik gewoon heel fijn. Ik vind het eigenlijk allemaal even leuk, dat ik geen

       keuze hieruit kan en wil maken.

009.Je hoort wel eens dat ieder personage dat een acteur of actrice speelt iets van zichzelf bevat. Kan je zowel een

       overeenkomst als groot verschil noemen qua karaktereigenschap tussen je zelf en Remy uit ‘Mannenharten 2’?

       Je stopt altijd wel een beetje van jezelf in het personage dat je speelt. Uiteraard ben je niet helemaal je personage zelf,

       want dat is ook weer niet interessant om te spelen. Remy is veel brutaler en harder als dat ik zelf ben. Ze is totaal anders. 

       Ze is een harde dame, maar uiteindelijk blijkt dat ze een hart van goud heeft. Dat gedeelte van een hart van goud is

       wellicht wel een overeenkomst tussen ons. Remy zou best wel iemand kunnen zijn uit mijn eigen vriendinnenkring.

010.Op welk moment uit je carrière ben je tot nu toe het meest trots en/of bewaar je de beste herinneringen?

       Al ruim vijftien droom ik er van wat ik nu doe. Ik moet vaak audities doen en krijg dan natuurlijk ook wel geregeld te

       horen dat ik het niet geworden ben. Maar de echt belangrijke audities zijn gelukkig altijd wel omgezet in de bewuste

       rollen. Dus dat het me nu allemaal gelukt is waar ik vroeger van droomde, daar ben ik toch wel heel trots op.

011.In de tv-serie “Flikken Rotterdam” speel je de rol van Esther Wegereef. Wat is zij voor iemand?

       Esther is net onder de rook van Rotterdam opgegroeid. Ze is gelovig opgevoed. Zowel haar ouders als haar man willen

       niet dat ze werkt en dus zeker niet dat ze agente is. Esther zit dus erg tussen haar geloof en haar werk als agente in.

012.Wat betekende Rotterdam voordat je met de opnames van de serie begon?

       Zelf kon ik Rotterdam een heel klein beetje, maar niet echt goed. Soms bezoek ik wel eens een museum in Rotterdam of

       ga ik er wat drinken met vriendinnen. Door de opnames heb ik het wel iets beter leren kennen. Maar in principe is

       Rotterdam een waar doolhof voor mij, haha. In tegenstelling tot Amsterdam waar ik mijn weg bijna blindelings kan

       vinden.

013.Sinds 2008 heb je in totaal in 18 voorstellingen gespeelt. Hiervan zijn er 16 van het NNT (Noord Nederlands

       Toneel in Groningen). Kan je uitleggen wat dit gezelschap voor jou betekent?

       Ola Mafaalani regisseerde mij in mijn afstudeervoorstelling aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie.

       In 2009 werd zij directrice van het NNT en ze vroeg of ik met haar mee ging. Uiteindelijk ben ik hier van 2009 tot en

       met 2015 lid geweest van de vaste kern spelers. Het gezelschap zie ik wel als een soort van familie. Ik kan er wel

       weer terug naar toe, maar dan zou ik vooralsnog als gastactrice willen en niet weer als een vast lid van het gezelschap.

       De beste herinneringen bij dat gezelschap heb ik aan Alice in Wonderland uit 2010. Dat was mijn eerste hoofdrol. Deze

       productie had een poëtische tekst en veel muziek. Daarbij vind ik het ook wel prettig als een verhaal van een voorstelling

       bij het publiek blijft hangen.

014.Wat kunnen we op showbizzgebied in de toekomst nog van je verwachten?

       Sinds Vrijdag 8 Januari 2016 ben ik als Esther Wegereef te zien in de nieuwe tv-serie “Flikken Rotterdam”. Ik ben sinds

       Maandag 18 Januari 2016 weer als Meike te zien in het derde seizoen van de tv-serie “Celblok H”. Van Zondag

       7 Februari tot en met 6 Maart 2016 ga ik met de muzikale voorstelling De Pindakaasprins op tournee langs de

       concertzalen, terwijl we in Oktober en November 2016 een tournee doen langs de theaterzalen. En ik ben te zien als

       Tinka in de nieuwe film ‘Waldstille’.

 

Kijk voor meer informatie over de muzikale voorstelling De Pindakaasprins op www.orkater.nl.

 

Interview: Perry Krootjes